Piotr Bujas
- Architekt, projektant, kurator i badacz architektury
- Prelegent i panelista 16. Weekendu Architektury w Gdyni,
- Prelegent wystąpi w czasie Festiwalu 30 sierpnia 2026 r. w Konsulacie Kultury z wykładem pt. Restytucja snów. Widmowa nowoczesność Krakowa.
Jako projektant zajmuje się trans-dyscyplinarnym projektowaniem, łączącym różne wymiary i metody; od urbanistyki operacyjnej, architektury, badań projektowych po komunikację wizualną i projekty wydawnicze. Główne aktywności to ponowne użycie przestrzeni / budynków, architektura środowiskowa i krytyczna oraz wystawiennictwo, projektowanie komunikacji wizualnej (BADR. Działalność ta wpisuje się w nurt w którym międzydyscyplinarne projektowanie stanowi równocześnie narzędzie krytyczne, praktykę badawczą i kulturową. Jako badacz i kurator zajmuje się dziedzictwem architektury 20. wieku, w tym architektury specjalistycznej, inżynieryjnej i fortyfikacji, praktyką krytyczną i doradczą. Współzałożyciel i koordynator Środkowoeuropejskiego think-tanku badań architektonicznych (TRACE), skupiającego się architekturą Europy Środkowej w perspektywie transnarodowej, ze szczególnym uwzględnieniem materialnych i niematerialnych aspektów globalnych sieci transferu wiedzy, procesów modernizacji oraz relacji między architekturą, polityką i produkcją przemysłową.
Bio notes:
Brał udział m.in. w wystawie ArsMediale; 2001 Bunkier Sztuki, Międzynarodowym przeglądzie sztuki nowych mediów Fluid landscapes; 2008 ZKM Karlsruhe, Synchronizacja; Chwała miast, Bęc-Zmiana, 2021, Cała Polska. Szara Strefa Sztuki; BWA Wrocław, 2020 i in.
Autor i współpracownik projektów badawczych dotyczących transferu wiedzy, materialnej i niematerialnej produkcji architektury; South of East-West, 2010-13 / ETH Zürich, GSD Harward i inne instytucje; Lifting the Curtain. Central European Architectural Networks, od 2014 / TRACE; Brazilian miracle. Remote modernity, od 2015 / TRACE. Kurator wystaw: Postmodernizm jest prawie w porządku. Polska architektura po socjalistycznej globalizacji, (wraz z Łukaszem Stankiem), MSN Warszawa 2011; polskiej edycji Culburb. Kulturalna akupunktura dla przedmieść stolic Środkowej Europy; 2012 / CCEA i inni partnerzy, Lifting the Curtain... w ramach 14. Międzynarodowej Wystawy Architektury La Biennale di Venezia, 2014. Współautor książek Postmodernizm jest prawie w porządku. Polska architektura po socjalistycznej globalizacji; Bęc Zmiana/MSN 2012, Lifting the Curtain. Central European Architectural Networks, Editions Fourre-Tout / CCEA / TRACE,x 2018.
Projektant wystaw w czołowych instytucjach zajmujących się sztuką nowoczesną w Polsce i za granicą (z najważniejszych: kompletny system wystawienniczy dla kolejnych wystaw Stulecia awangardy w Muzeum Sztuki w Łodzi; 2017, architektura festiwalu Warszawa w Budowie 3, MSN Warszawa; 2011)
Współtwórca, uczestnik wielu projektów spekulatywnych i artystycznych. np. Domu czasu odzyskanego „Latarnia Górska” w karkonoskich Michałowicach; 2016-19 (wraz z Pawłem Krzaczkowskim i Katarzyną Szumską), koncepcji utworzenia Parku Linearnego Olsza—Grzegórzki; 2015-2019 (wraz z Januszem Jeżakiem i Małgorzatą Burkot), Domu Splątanych Historii. Otwarte archiwum dokumentacji / produkcji utraconych przeszłości i zapomnianych przyszłości w dawnej willi Śmiechowskich, Kraków; 2024 (z Anną Stankiewicz i Bogumiłem Książkiem).
Abstrakt wykładu: Restytucja snów
O widmowej nowoczesności Krakowa
Co może łączyć Gdynię z Krakowem?
W kontekście miejsca gdzie jesteśmy – Gdyni – temat Materializacji snu pojawiał się zarówno jako określenie zrealizowanego snu nowoczesnego miasta-portu, wyśnionym, polskim dostępie do morza, jak i matecznika tożsamości lub narodowych fantazmatów. Wizji przyszłości budowanej od zera lub jako nadbudowy, wariacji tradycji – w przypadku Krakowa.
Prezentacja ma być przyczynkiem do spojrzenia na miasto nie jako historii form, lecz historii wyobraźni przestrzennej. W tym ujęciu niezrealizowane projekty nie stanowią marginesu historii architektury, lecz jej istotną warstwę – miejsce, w którym ujawnia się pragnienie miasta, ideologia oraz przedświadome struktury wyobraźni.
Najważniejszym pojęciem tego tymczasowego podejścia mogłaby stać się właśnie restytucja. Nie oznacza ona rekonstrukcji i dopowiadania brakujących części wizji.
Restytucja oznacza przywrócenie widzialności temu, co zostało wyparte z historii.
Jest jej niewidzialnym wymiarem a niezrealizowane projekty nie są przeciwieństwem „budowania” miasta. W tym przypadku proponuję przedłużenie tej wizji w postaci posteru – zbioru wyjątków / topologii z pokazanych wizji. Będzie on możliwy do pobrania po zakończeniu Weekendu Architektury.
- Pawilon Parkowy - szkic projektu (Błonie)
