o Artystkach

Monika i Katarzyna Gwiazdowskie

o monomoce

Działalność monomoki obecnie definiują wielkoformatowe, rzeźbiarskie obiekty, o bogatej, zdetalizowanej, trójwymiarowej strukturze. Wszystkie prace wykonane są ręcznie na szydełku, a następnie zszywane metodą ręcznego haftu, przez same autorki. Strukturalność rzeźb tworzona jest przez multiplikację, często kilku tysięcy elementów. Powstaje przestrzenna powłoka o monochromatycznym charakterze. Materiałem wyjściowym, tworzywem jest zazwyczaj zwykły, lniany sznurek lub biała bawełniana nić używana do produkcji knota do świec. Surowość materiału, jego pospolitość, w procesie twórczym przekłada się w efekcie końcowym na minimalistyczną, architektoniczną formę. Przy użyciu jednakowych elementów, ubogość materii kontrastuje z bogactwem wielowymiarowej struktury. W dorobku studia istnieją również eksperymenty kolorystyczne, jednakże pozostają one na marginesie działalności sióstr. Artystki od początku do końca uczestniczą w procesie tworzenia, dlatego też, jest on bardzo pracochłonny i czasochłonny. Wykonanie jednego obiektu trwa zazwyczaj kilkanaście miesięcy, wymaga cierpliwości, sumienności i zaangażowania. To, co powstaje, jest zatem owocem długiej drogi twórczej i przemyśleń.

Działalność monomoki na przestrzeni lat ma charakter ewolucyjny. Początki sięgają wczesnego dzieciństwa, kiedy to miały miejsce pierwsze próby wykonania "czegokolwiek" na szydełku. Zdobycie tych umiejętności zaowocowało później w tworzeniu czysto użytkowych form meblarskich. Artystki zrealizowały serię kilkunastu designerskich, „dzierganych” szydełkowo  puf. Minimalistyczne w formie, bogate w strukturze, łączyły tradycyjny język rzemiosła z nowoczesnością i funkcjonalnością. Pufy były punktem startowym do dalszej drogi artystycznej kreatywnego duetu. Najważniejszym imperatywem twórczym była zawsze jednak chęć stworzenia własnego, rozpoznawalnego języka twórczego. Zwykłe szydełkowanie, technika haftu ręcznego, wykorzystanie tradycji rzemieślniczej, stało się indywidualną charakterystyką monomoki. Naturalną konsekwencją zbieranych przez lata doświadczeń i umiejętności, było odejście od form użytkowych i ewolucyjne przejście do tworzenia abstrakcyjnych, wielkoformatowych rzeźb.

W pracach tych uwidacznia się architektoniczny i minimalistyczny POMODERNIZM.

W cyklu złożonym z czterech dużych prac, zatytułowanym FEELINGS, odnaleźć można architektoniczne ujęcie tematu. Pomimo bogactwa struktury, obiekty charakteryzują się dyscypliną formy, regularnością kształtu, geometrią. Struktura spięta jest w zwykłe koło i kwadrat.

Ostatnie prace monomoki ewoluują już w stronę bardziej organicznych, rozbudowanych form. Uwalniają się z modernistycznej dyscypliny i prostoty. otwierają kolejny etap twórczy duetu.