dr inż. arch. Wojciech Niebrzydowski

Wojciech Niebrzydowski

- dr inż. arch. – adiunkt na Wydziale Architektury Politechniki Białostockiej. Zajmuje się teorią i historią architektury ubiegłego stulecia oraz architekturą mieszkaniową i ergonomią. Autor i współautor ponad pięćdziesięciu publikacji naukowych, w tym wydanej w 2008 roku monografii „Beton i żelbet a formy architektoniczne XX wieku”. Od kilku lat prowadzi badania nad brutalizmem w architekturze.

W czasie IV Weekendu Architektury w Gdyni, dr inż. arch. Wojciech Niebrzydowski, wspólnie z dr inż. arch. Piotrem Łozińskim, przeprowadzi 30 sierpnia prelekcje poświęconą dwóm modernistycznym osiedlom mieszkaniowym Berlina (Archi Prelekcje sobotnie - 16:30-20:00, Muzeum Marynarki Wojennej, ul. Zawiszy Czarnego 1B). 

Dr arch. inż, Wojciech Niebrzydowski jest także kuratorem jednej z wystaw w czasie IV Weekendu Architektury w Gdyni pt. Architektura masywnej plastyczności".

 

Jacek Friedrich
Kazimierz Butelski
Aleksandra Sumorok
Michał Pszczółkowski
Robert Hirsch
Przemysław Górski
Hubert Bilewicz
dr inż. arch. Wojciech Niebrzydowski
Grzegorz Mika
Mirosław Studniak
Tomasz Grzybowski
Martyna Regent

Dwa modernistyczne osiedla mieszkaniowe w Berlinie – Britz kontra Hansaviertel

  • Wielki zespół mieszkaniowy Britz, zwany też Osiedlem Podkową, powstał w latach 1925-1933 w Berlinie. Jego projektanci, z Bruno Tautem i Martinem Wagnerem na czele, wprowadzili w nim wiele rozwiązań, które należy uznać za nowatorskie. Specyficzny układ urbanistyczny z dużym udziałem terenów zieleni, oryginalne rozwiązania dotyczące kształtowania form budynków, wyrazista kolorystyka i przejrzyste rzuty mieszkań sprawiły, że Hufeisensiedlung jest jednym z najbardziej awangardowych zespołów mieszkaniowych okresu międzywojennego na świecie. Jednocześnie jest to osiedle, które do dnia dzisiejszego pełni swoją rolę i wciąż stanowi doskonałe miejsce zamieszkania.
  • Berlińska dzielnica Hansaviertel określona w momencie powstania jako “Stadt von Morgen” (“Miasto Przyszłości”) stanowi swoisty manifest urbanistyczny i architektoniczny powojennego modernizmu. Zabudowa zaprojektowana przez wybitnych architektów niemieckich i zagranicznych ukazuje tendencje dominujące w architekturze mieszkaniowej lat 1950-tych. Budynki Egona Eiermanna, Pierra Vago, Alvara Aalto, Oscara Niemeyera czy Waltera Gropiusa charakteryzują się oryginalnymi układami funkcjonalno-przestrzennymi i formami symbolizującymi nowoczesność. Modernistyczna idea budynków mieszkalnych stojących pośród bujnej zieleni jest tu szczególnie dostrzegalna.