<< wróć
Małgorzata Mader

Małgorzata Mader

  • wykładowczyni akademicka, autorka prac i publikacji naukowych
  • badaczka i ekspertka kooperatywnych modeli mieszkaniowych
  • prelegentka 15 Weekendu Architektury w Gdyni, Archi-Prelekcja 29 sierpnia 2025, w sali Kina Goplana pt. „Kooperatywne modele mieszkaniowe późnego kapitalizmu”

Architektka z doświadczeniem projektowym w Polsce, Holandii i Portugalii, doktorka na stanowisku adiunktki w Instytucie Architektury i Urbanistyki na Wydziale Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej. Ekspertka w zakresie kooperatywnych modeli mieszkaniowych, autorka inicjatywy Okno na Koop, popularyzującej temat koop’ów, oraz laureatka wielu konkursów, w tym: nagrody głównej LafargeHolcim Awards for Sustainable Construction – New Generation Europe. Autorka i współautorka publikacji naukowych poświęconych zagadnieniom alternatywnych modeli mieszkaniowych, adaptacji budynków istniejących w procesach oddolnych oraz rozwojowi dostępności w miastach. Współautorka wielu obiektów architektonicznych, w tym adaptacji budynków kooperatyw Hembrug k. Zaandam, budynku wielorodzinnego dla pracowników służby zdrowia w Amsterdamie oraz zespołu budynków kooperatywy Veemarkt w Utrechcie.

 

 

 

Anna Cymer
Kacper Kępiński
Robert Hirsch
Małgorzata Mader
Katarzyna Domagalska
Patrycja Jastrzębska
Małgorzata Jędrzejczyk
Weronika Sołtysiak
Karolina Scheibe-Skorczyk
Celina Łozowska
Katarzyna Uchowicz
Aurélie Pertusot

tytuł prelekcji: „Kooperatywne modele mieszkaniowe późnego kapitalizmu”

podtytuł: "Amsterdamska historia"

Opis/konspekt:

W warunkach gwałtownie rosnących kosztów życia i cen mieszkań na nowo rodzi się kooperatywność mieszkaniowa. Ma ona swoją charakterystykę: jest inna niż jej starsze siostry. Architektura kooperatyw także jest inna – cenę jej powstania kształtuje nieubłagana ręka wolnego rynku. Budynki realizowane w ramach współczesnych kooperatyw muszą odpowiadać na różnorodne potrzeby mieszkańców, jednocześnie konfrontując się z ograniczeniami wynikającymi z rynkowej presji.

Amsterdam od 2010 roku przeszedł długą drogę facylitacji oddolnych inwestycji mieszkaniowych. Gmina wdrożyła projekty kooperatywne do polityki przestrzennej, tworząc narzędzia systemowe. Nie przewidziała jednak wszystkiego: sprofesjonalizowane kooperatywy zaczęły wypierać społeczne grupy. Walka o grunty pozwoliła dostrzec trajektorię zmian społeczno-gospodarczych związanych z zamieszkiwaniem.

Czy późny kapitalizm pozostawia jeszcze przestrzeń dla kooperatywnych, dostępnych habitatów i niepinterestowej architektury? Jakie wnioski możemy wyciągnąć z doświadczeń Amsterdamu?